باران نام تشکل خیره‌ای در دانشگاه ماست. اینکه برای درک بهتر مقاله‌ی خود مجبور شدم این جمله‌ را بگویم نشان دهنده‌ی مشکلی ست که گروه باران دارد. عدم ارتباط ساختارمند با اعضا، نداشتن اتاق مستقل و فرد محور شدن گروه، مشکلاتی ست که دست در دست هم گروه باران را در معرض اضمحلال قرار داده است. فعالیت های دانشجویی به علت محدود بودن دوران تحصیل دانشجویان و همینطور مشغله‌های درسی و غیر درسی آنها به شدت نیازمند ساختار منسجم است. در صورتی که گروه برای اعضای خود جایگاه مشخصی تعریف نکند فعالیت‌ها به شدت فرد محور شده و خطر از هم پاشیده شدن گروه بعد از فارغ التحصیلی اعضای اصلی، تشکل را تهدید می‌کند. باران می‌تواند با یک برنامه ریزی منسجم برای عضو گیری (نه فقط تبلیغات بلکه در نظر گرفتن کارگاه‌های آموزشی روان شناسی پایه – نحوه برخورد با کودکان بی‌سرپرست و... - ، تعریف دقیقی از جایگاه عضو، در نظر گرفتن کمیسیون های تخصصی و برگزاری منظم جلسات آن و ...) در سال جدید آخرین تلاش‌های خود را برای باقی ماندن به عنوان یک تشکل انجام دهد در غیر اینصورت باران به یک خاطره تبدیل می‌شود.