جستجوي هويتی مستقل، که پاسخگوي نياز استقلال طلبي جوان باشد، جستجویي ست ناگزير، از سوي هر جوان انديشمند. اين هويت مستقل که بر پايه آرمان ها، نيازها، انديشه ها، وبطور کلي آنچه فرهنگ يک نسل مي ناميم، استوار است بيش از هر چيز ريشه در سرگذشت آن نسل دارد؛ و سرگذشت هر نسل را، بي شك،  بيش از هرعامل ديگر آرمان ها و انديشه های  نسل پیشین، از يک سو،  و عملکرد او، از سوي ديگر، رقم ميزند.

شناخت فرهنگ يک نسل و شناخت تاثيرت متقابل دو نسل بر يكديگر گامي ست، گرچه ابتدیي، اما مهم در جهت   ايجاد تعامل ميان نسل ها. شناخت تفاوت هاي ساختاري، تفاوت در نوع  نگاه، انديشه، رفتار، و شيوه ی عمل يک نسل با نسل پيش از خود سر آغازي خواهد بود سرشار، بر گفتمان راهبردي تفاهم ميان دو نسل- آنچه که در موقعيت کنوني جامعه ی ما بيش از هر چيز ديگر مورد نياز است.

اما در اين بين، براي ايجاد فضاي گفتگو ميان دو نسل و براي برداشتن نخستين گام در جهت فهم متقابل نيازها و وزف )وظایف؟) دو نسل در قبال يكديگر، شناخت فرهنگ گفتاري طرفين  از سوی طرف مقابل حایز اهميتي ويژه است. فرهنگ گفتاري يک نسل، گرچه به ظاهر ساده ترين وجه  تمایز آن نسل با سايرين به نظر مي رسد، اما به واقع پر اهميت ترين نقش را در متمايز ساختن نسل ها از يکديگر ايفا مي كند. در فرهنگ گفتاري هر نسل لغات جديدي وارد مي شوند که از حیطه ي لغات و اصطلاحات رايج نسل پيش عدول به معنای برگردانیدن، برگشتن (پیشنهاد: عبور) کرده و همگام با بسط دامنه ي لغات متداول،  مفاهيم جديدي را  به حوزه ي زبان، و به دنبال آن به حوزه ي انديشه آن نسل وارد مي کنند- که در جامعه ی امروز ما نيز از اين دست مثال بسيار می توان يافت.

اين تفاوت ها- خواه در حيطه ی گفتار باشند خواه در حيطه ی رفتار-  در نهايت منجر به ايجاد مفاهيم مستقل "ما"، به عنوان افراد متعلق به يک نسل، و آنان، به عنوان همه كساني که خارج از اين دسته قرار مي گيرند، شده

 و از آنجا نياز به  ساختن هويتی مستقل براي "ما" را طلب مي كند.   

 و اينک ما؛

 جامعه ی امروز ما از فقدان انديشه رنج مي برد،  از فقدان شناخت، از حضور ديوارهای  سرد و سخت نابرابري ها: نا برابري در گفتمان انديشه،  نا برابري در فرصت هاي بيان،  و نابرابري در

 و در اين ميان،  وظيفه ی ما کسب شناختي ست صحيح و جامع از خود،  و از پيرامونمان؛  و آنگاه نيازمند انديشه ايم. انديشه از هر سویي که باشد:  که ما تفاوت ميان انديشه ها را نخستين گام در مسير پيشرفت مي دانيم،  و نيز مي دانيم که انديشه گري و تفکر لازمه ي هر گونه شناخت است؛  و شناخت اساسي ترين رکن در تلاش براي  ايجاد تفاهم ميان دو نسل.  پس فردايمان را، و فرداي جامعه مان را بر بنيان هاي انديشه اي استوار بسازيم که در آن هيچ مخالفي به جرم غرب زدگي و استعمار گرایي و در يک کلام، به جرم مخالفت با ما تخطئه نشود.