ايمان محرابي نژاد – مخابرات 82
هفته اي كه در آن هستيم و هفته بعد، معمولاً (؟) سالن مطالعه دانشگاه در حال سپري كردن شلوغ ترين روزهاي خود است؛ و دانشجويان كمي بيشتر به نام خود نزديك مي شوند. گفتگوها بيشتر جنبه علمي پيدا مي كنند و خلاصه غلظت درس در خونمان بيشتر مي شود .
در ميان اين هياهو ها ،اغلب سؤال " خوندي؟" را مي شنويم( كه البته قصد پرسش كننده را با توجه به حالت چشمها و زمان مطرح كردن اين پرسش مي توان به راحتي دريافت!) سؤالي كه در جوابش، جملاتي نظير "نه، ولش كن، "،"نمره نداره، بي خيال"،"فقط جزوه رو "، و ... نيز شنيده مي شوند.
در اين بين جاي يك پرسش به نظرم خالی است: "چگونه خوانده اي؟". شايد اكنون حوصله (يا وقت) فكر كردن به اين سؤال را نداشته باشيد؛ اما حقيقت اينست كه جواب اين سؤال ،پاسخ بسياري از پرسشهاي ديگر شما نيز هست.
پرسشهاي نظير " چرا نمره ام خوب نشد؟ (يا در حالت منصفانه اش چرا استاد نمره خوبي بهم نداد؟!)"،" چرا نمي فهمم؟" و ... .

پاسخي كه مد نظر من است تنها جمله کلیشه ای " عمقي بخوانيد" نيست. شايد پاسخي كه مي دهم براي پاس كردن يك درس شرط لازمي نباشد ، و مسلماً در فرصت محدود شب امتحان قابل اجرا نخواهد بود؛ اما شرط لازم و كافي براي تاثير گذاري اين درس خواندن بر افكار، رفتار، گفتار، و زندگي مان است؛ " براي لذت بردن از درس، درس خوانده ام."
لذت از علم ، بخشي از كار تدريس است كه اساتيد، اغلب به عذر بدتر از گناهي به نام كمبود وقت ، از كنار ، آن مي گذرند. نتيجه، فاجعه اي است كه در نسل تحصيل كرده امروز ايران مشاهده مي كنيم.عدم تمايل به حضور در كلاس ، بي ارتباط دانستن دروس با مسائل موجود در جامعه ، با ارزش تر دانستن تجربه عملي از تئوري ، و ... همه پيامدهاي اين حذف نابجاست.
در اينجا ، قصدم محكوم كردن اساتيد نيست." اگر استادم با من سخن نگويد" ، ديگر هيچ كاري از دستم ساخته نيست؟. البته كه چرا.مطالعه كتابهايي كه در هر زمينه اي موجودند ، رجوع به مقالات ، و انديشيدن در چرايي تك تك لغات كتابهايي كه مي توان به سنجيده نوشتن نويسنده آن اطمينان داشت؛ راهي دیگر و مطمئنتر براي لذت بردن از علم است.
در خاتمه شما را به انديشيدن در آنچه در بالا خوانديد ترغيب می كنم و جمله ی زیر از گريسولد:
امروز اولين روز از باقي عمر شماست. تصميم بگيريد از آنچه باقي مانده است ، درست استفاده كنيد.