در حاشیه ی آویزان کردن انجمن اسلامی ، صادق هدایت را از پای وی
وحید توانا

با خبر شدیم که دوستان ما در انجمن اسلامی چند جلد کتاب را در مقابل در ورودی آن انجمن، با نخ شیرینی از سقف آویزان کرده اند ( البته به مناسبت روز کتابخوانی! ).
با خبرتر که شدیم دیدیم یکی از آن کتابها سگ ولگرد صادق هدایت است!

صادقا بستند پاهای سگ ولگرد تو
این به ظاهر دوستداران بد نامرد تو
بند شیرینی به دست و پای آن حیوان زدند
صادقا امروز این سگ می شناسد درد تو

واقعاً دردناک است. مثل این است که خود صادق را آویزان کرده اند!
این سگ زبان بسته که زبان هم ندارد گلایه کند. اما اگر داشت شاید به انجمنی ها اینطوری می گفت:

ای که بستی پای لنگ و چشم پر آب مرا
خود تو نشنیدی مگر واغ واغ ساهاب مرا
نیمه شب می آید و می خواهد از تو کین من
بوف کور ار بشنود « ای دوست دریاب » مرا

اما خوب! آدم که نباید یکه به قاضی برود. شاید این بیچاره ها برای این کارشان دلیلی داشته اند. شاید اقدامشان نمادین بوده! خاصه اینکه این روزها شایع است یک عده از بیرون وارد دانشگاه می شوند که از نظر شکل و قیافه مثل خودمان هستند ولی در واقع دانشجو نیستند و برای کارهای دیگر می آیند. شاید می خواسته اند یک جوری به این ولگردها برسانند که ما سجادی ها سگ را آویزان می کنیم، شماها که هیچ!!

ای که ولگردی و دانشجو نه ای
ای که گرد گردی و گردو نه ای
ای کار ضد شرع و ضد عفت می کنی
نرّه خر تو آدمی! یابو نه ای!