نسیم

تو را باور ندارم
خنده هایت را صدایت را
تو را باور ندارم
حرفهایت را
دلیلش را نمی دانم
تو را باور ندارم
تو با چشمان خیره
با نگاهی راسخ و محکم
نگاهم می کنی
اما دوباره
تو را باور ندارم
گامهایت را
که می آید به سویم راحت و آرام
تو را باور ندارم
دلیلش چشمهای توست
غرور گامهای توست
تو را باور ندارم
نگاهت صد دروغ و دو صد کینه
تو می کاری درختان بلند خشم در سینه
تلاشم باور است امادروغی
من تو را باور ندارم