از اون روزي شروع شد كه با دوستم براي تحقيق درسيمون به سایت دانشگاه رفتيم. وقتي چشمم به انبوه صفحه هاي Yahoo! messenger باز شده دستگاه بچه ها افتاد و ديدم كه بچه ها به جاي استفاده مفید از اينترنت و جمع آوري مطالب علمي و فرهنگي و.... تمام وقت و انرژيشونو صرف رفتن تو چت روم و اين جور مسائل مي كنن، به فكر افتادم تا سخن روز رو با اينترنت آغاز كنم.
در ابتدا احساس كردم كه اين موضوع شايد خيلي جالب نباشه و يك مسئله كليشه اي و تكراري باشه كه اغلب جوونا رغبت زيادي به بحث در مورد اون ندارن. اما وقتي اين موضوع رو با جمع بچه های تحریریه مطرح كردم با استقبال اونا روبرو شد. به همين خاطر در صدد براومديم تا در مورد اين مسئله مطالب بيشتري در اختيارتون قرار بديم.
خب هر فناوري جديدي كه به بازار مي ياد يه سري مزايا و امكانات داره، يه سري مضرات؛ و اين ما هستيم كه بايد بدونيم چه طور مي شه از اين فناوري درست استفاده كرد.
انسان ها مي تونن حتي از بدترين چيزها بهترن ها رو بسازن، چه برسد به اينرنت كه مزاياي زيادي هم داره. پس ما مي تونيم از بهترين امكانات اين شبكه وسيع استفاده كنيم. به عنوان مثال كاريابي، جمع آوري مطالب علمي، فرهنگي، سياسي و حتی چاپ همین روزنامه ی خودمون اما متاسفانه...
تا حالا با خودتون فكر كردين هدفتون از رفتن تو چت روم چيه؟ آيا مي تونين شخصيت واقعي طرف مقابلتون رو حدس بزنين آيا مي دونين هدف اون چيه؟؟؟
شايد با خودتون بگين كه ما احتياج به تفريح داريم. اگر صرفا براي تفريح مي رين فكر نمي كنين سرگرمي و تفريحات بهتر و سالم تري هم وجود داره ؟؟؟
به نظر من وقت ما اونقدر ارزشمنده كه بايد از لحظه لحظه آن درست استفاده كنيم. ما آدما مثل يك غواصيم كه مي خواد يه مرواريد رو از عمق دريا در بياره و براي رسيدن به او تلاش مي كنه. خداوند ما رو آفريد تا اين مرواريد، كه در واقع اندوخته سالهاي عمرمونه با خود ببريم. پس بيابيد از حالا با خودمون فكر كنيم و هدفون رو براي آينده تعيين كنيم. چون ممكنه يه روزي بفهميم كه شايد براي جبران خيلي دير باشد .
+
نوشته شده در چهارشنبه نهم آذر 1384ساعت 10:15 قبل از ظهر توسط روزازنو
|